جنبه های فنی لوازم جانبی پمپ بتن

فناوری پمپاژ بتن
این فناوری از پمپ های بتن یا کامیون های پمپ برای انتقال موثر مخلوط بتن از طریق لوله های تحویل به محل ریختن استفاده می کند. نه تنها سریع و صرفه جویی در کار است، بلکه انتخاب ایده آلی برای حمل و نقل و ریختن بتن در پروژه های بزرگ-و ساختمان های بلند- است.

پمپ های بتن، به عنوان تجهیزات کلیدی برای حمل و نقل کارآمد بتن، به دو نوع اکستروژن و پیستونی دسته بندی می شوند که این دومی بیشتر مورد استفاده قرار می گیرد. بر اساس تحرک، پمپ‌های بتن را می‌توان به انواع ثابت، تریلر-نصب شده و کامیون{4}} طبقه‌بندی کرد. در این میان، پمپ‌های بتن{6}}کامیونی، خودکششی هستند و انتقال آسان بین کارگاه‌های ساختمانی را تسهیل می‌کنند. مجهز به بوم تلسکوپی یا مفصلی سه مرحله ای، تحویل مستقیم بتن به محل ریختن را امکان پذیر می کند و به طور قابل توجهی روند ساخت و ساز را ساده می کند.

پمپ های پیستونی عمدتاً از یک قیف، سیلندرها و پیستون های هیدرولیک، یک سیلندر بتنی و یک شیر توزیع تشکیل شده اند. شیر توزیع، یک جزء حیاتی، در انواع مختلفی مانند گیت-نوع و لوله{2}} وجود دارد که هر دو عملکرد برتر و کاربرد گسترده ای را ارائه می دهند. لوله های انتقال را می توان در صورت نیاز از لوله های فولادی، شیلنگ های لاستیکی یا شیلنگ های پلاستیکی انتخاب کرد. لوله های فولادی معمولاً 3 متر طول در هر بخش دارند و مشخصات مشترک آن 100، 125 و 150 میلی متر است. آنها با زانوهایی با زوایای مختلف و لوله‌های مخروطی با مقطع متغیر تکمیل می‌شوند تا طرح‌بندی لوله‌ها را بهینه کنند و مقاومت جریان درون لوله‌ها را به حداقل برسانند.

برای بتن پمپ شده، اسلامپ نباید کمتر از 100 میلی متر باشد، با جریان پذیری خوب و سنگدانه با اندازه مناسب. برای جلوگیری از جداسازی و انسداد در حین پمپاژ، باید مواد پمپاژ تخصصی مانند مواد کاهنده آب{2} و نرم کننده ها اضافه شود تا از عبور صاف مخلوط بتن تحت فشار پمپ اطمینان حاصل شود. علاوه بر این، ترکیب مواد افزودنی مناسب مانند خاکستر بادی به کاهش مشکلاتی مانند جداسازی، خونریزی و انسداد خط لوله در هنگام بتن ریزی کمک می کند.

با این حال، شیوه‌های فعلی در برخی مناطق، طراحی مخلوط غیردقیق را برای بتن پمپ‌شده، با فرمول‌های غیرقابل انعطاف برای شرایط خاص نشان می‌دهند که منجر به حوادث مکرر ساختمانی می‌شود. علاوه بر این، عملکرد عوامل پمپاژ ممکن است تحت شرایط محیطی خاص{1}}همه مسائلی که نیاز به تحقیق و حل فوری دارند تغییر کند.

حداکثر اندازه سنگدانه باید نسبت خاصی را نسبت به قطر لوله پمپ حفظ کند. برای ارتفاع پمپاژ کمتر از 50 متر، این نسبت برای سنگ خرد شده نباید از 1:2.3 و برای سنگدانه های گرد از 1:2.5 تجاوز کند. برای محدوده پمپاژ بین 50 تا 100 متر، محدوده نسبت مناسب 1:3 تا 1:4 است. هنگامی که ارتفاع پمپاژ بیش از 100 متر است، نسبت 1:4 به 1:5 توصیه می شود. علاوه بر این، سنگدانه‌های درشت و ریز باید با مفاد استاندارد ملی فعلی «مشخصات استاندارد برای کیفیت و روش‌های آزمایش ماسه و سنگ برای بتن معمولی» (JGJ 52-2006) مطابقت داشته باشند. سنگدانه های درشت باید به طور پیوسته درجه بندی شوند، به طوری که محتوای ذرات سوزنی شکل و ورقه ای شکل از 10% تجاوز نکند. سنگدانه ریز ترجیحاً باید ماسه متوسط ​​باشد، با عبور ماسه از الک 0.315 میلی متری که کمتر از 15٪ نباشد.

هنگام اختلاط بتن پمپ شده، آب مورد استفاده باید مطابق با استاندارد ملی فعلی "استاندارد آب مورد استفاده در بتن" (JGJ 63-2006) باشد. علاوه بر این، مواد افزودنی وارد شده به بتن پمپ شده باید با یک سری استانداردهای ملی، از جمله "افزودنی برای بتن" (GB 8076-2008) مطابقت داشته باشد. علاوه بر این، افزودن مناسب خاکستر بادی از بتن پمپاژ شده سودمند است، اما کیفیت آن باید مطابق با استانداردهای ملی فعلی مانند "خاکستر بادی برای سیمان و بتن" (GB/T 1596-2005) باشد. در نهایت، طراحی اختلاط بتن یک عامل حیاتی است که به نسبت معقولی از تمام اجزا برای برآوردن الزامات پمپاژ و ساخت و ساز نیاز دارد.

محتوای سیمان باید متوسط ​​باشد
برای بتن با درجه مقاومت از C20 تا C60، میزان سیمان باید بین 350 تا 550 کیلوگرم بر متر مکعب کنترل شود.

افزودنی ها عملکرد را بهینه می کنند
برای افزایش خواص بتن، حفظ سیمان و کاهش هزینه ها، معمولاً مواد افزودنی مانند خاکستر بادی، سرباره یا پودر زئولیت اضافه می شود. توجه داشته باشید که مقدار کل سیمان و مواد افزودنی معدنی نباید کمتر از 300 کیلوگرم بر متر مکعب باشد.

تنظیم نسبت شن و ماسه کارایی را تضمین می کند
برای اطمینان از جریان پذیری، چسبندگی و حفظ آب بتن در حین حمل و نقل، پمپاژ و قرار دادن، نسبت شن و ماسه برای بتن پمپ شده معمولاً 6٪ بیشتر از بتن روان استاندارد است که از حدود 38٪ تا 45٪ متغیر است.

درجه بندی سنگدانه باید الزامات پمپاژ و استحکام را برآورده کند
نسبت اندازه مجموع-به-لوله-به طور کلی در محدوده‌های زیر کنترل می‌شود: 1:2.5 (سنگ‌فرش)، 1:3 (سنگ خرد شده) تا 1:4، و 1:5.

نسبت آب{0}}سیمان بر مقاومت پمپاژ تأثیر می گذارد
نسبت آب سیمان باید بین 0.4 و 0.6 کنترل شود. اگر نسبت به زیر 0.4 کاهش یابد، مقاومت پمپاژ به طور قابل توجهی افزایش می یابد. برعکس، نسبت‌های بیش از 0.6 باعث خونریزی، جداسازی و لایه‌بندی می‌شوند و به طور مشابه قابلیت پمپاژ را مختل می‌کنند.

هنگام انتخاب عوامل پمپاژ احتیاط کنید
عوامل کاهش دهنده-آب{1} با راندمان بالا همراه با کندکننده ها، عوامل جذب کننده هوا-و افزودنی های مشابه معمولاً به عنوان عوامل پمپاژ استفاده می شوند. این عوامل به طور قابل توجهی بر کارایی بتن و خواص سخت شده آن تأثیر می گذارد و انتخاب دقیق آن را ضروری می کند.